برای راهبری و اداره موفق یك سازمان ضروری است كه آن سازمان یه طریقی نظام‌مند و شفاف هدایت و كنترل گردد. موفقیت می‌تواند ناشی از استقرار و برقرار نگهداشتن سیستم مدیریتی باشد كه جهت بهبود عملكرد سازمان طراحی شده و در عین حال به نیازهای تمامی طرف‌های ذینفع نیز توجه دارد. مدیریت كردن یك سازمان شامل مدیریت كیفیت در بین سایر زمینه‌های مدیریت می‌باشد.دیدگاه نوین مدیریت كیفیت بر مبنای اصول و معیارهایی استوار است كه سری استانداردهای ایزو 9000 ویرایش سال 2000 و ایزو تی اس ویرایش سال 2002 با تكیه بر همین اصول شكل‌دهی شده‌اند. این اصول و مبانی عبارتند از:

1-مشتری محوری:

سازمان‌ها به مشتریان خود وابسته‌اند و لذا باید نیازهای حال و آینده مشتریان را درك نمایند، خواسته‌های آنان را برآورده سازند و در جهت فراتر رفتن از انتظارات مشتریان تلاش نمایند.

2-راهبری:

راهبران مقصد و جهت‌گیری سازمان را تعیین می‌كنند. آنان باید محیط درون سازمان را به نحوی به وجود آورده و برقرار نگهدارند تا افراد بتوانند در دست‌یابی به اهداف سازمان به طور كامل مشاركت نمایند.

3- مشاركت افراد

افراد در هر سطحی كه باشند جوهره سازمان هستند و مشاركت آنها موجب می‌شود تا توانایی‌های آنها در جهت منافع سازمان مورد استفاده قرار گیرد.

4-تفكر فرآیندگرا:

نتیجه مطلوب هنگامی به صورت كاراتر حاصل می‌شود كه فعالیت‌ها و منابع مرتبط به آنها به صورت بك فرآیند مدیریت شوند.

5-تفكر سیستم گرایانه به مدیریت:

شناسایی، درك و مدیریت برآیندهای مرتبط به هم به عنوان یك سیستم به اثربخشی و كارایی سازمان در دست‌یابی به اهداف آن كمك می‌كند.

6- بهبود مستمر:

بهبود مستمر در عملكرد سازمان باید یك هدف دائمی برای سازمان باشد.

7-تصمیم‌گیری مبتنی بر موضوع:

تصمیمات مؤثر مبتنی رب تجزیه و تحلیل داده‌ها و اطلاعات است.

8- رتباط با تأمین‌كنندگان به منظور منافع متقابل:

هر سازمان و تأمین‌كنندگان آن به هم وابسته‌اند و ارتباط سودبخش بین آنها موجب افزایش توانایی هر دو در ایجاد ارزش می‌گردد