به طور كلی ماهیت استراتژیها شامل سه حالت ثبات ، رشد و كاهش می‌شود كه بر مبنای آنها و شرایط داخلی و خارجی یك سری استراتژیهای كلی تعریف و تدوین شده است

1- ثبات

1-1 ـ ثبات :

در این استراتژی به دلیل شرایط مساعد موجود و عدم امكان رشد بیشتر ، شركت وظایف قبلی خود را در راستای محصولات و بازار فعلی انجام می‌دهد و اگر سرمایه‌گذاری هم انجام می‌دهد ، بابت تثبیت وضعیت موجود می‌باشد .

        2- رشد

2 ـ 1 ـ ادغام پیشرو :

این استراتژی شامل دست‌یابی به رهبری یا افزایش كنترل بر توزیع‌كنندگان می‌باشد كه باعث گسترش عملیات ، افزایش سهم بازار ، اصلاح اندازه اقتصادی و افزایش كارایی در استفاده از سرمایه می‌شود . در این وضعیت بهتر می‌توان هزینه‌ها را كنترل نموده و در نتیجه سود حاشیه‌ای را از طریق سیستم تولید / بازاریابی بهبود بخشید . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       تعداد توزیع‌كنندگان كم و تعداد رقبا زیاد باشد .

-       وجود توزیع‌كنندگان ناتوان و كیفیت پایین عملكرد آنان به طوری كه بر مزیت رقابتی اثر بگذارند .

-       رقابت در یك صنعت دارای رشد ثابت .

-       بالا بودن مزایای تولید ثابت و با دوام .

-       بالا بودن سود حاشیه‌ای توزیع‌كنندگان یا خرده‌فروشان .

2 ـ 2 ـ ادغام پسرو :

این استراتژی شامل دست‌یابی به رهبری یا افزایش كنترل بر موسسات تأمین‌كننده می‌باشد . مزایا این استراتژی مانند استراتژی ادغام پیشرو می‌باشد . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود

-       تعداد تأمین‌كنندگان كم و تعداد رقبا زیاد باشد .

-       وجود تأمین‌كنندگان ناتوان و كیفیت پایین عملكرد آنان به طوری كه بر مزیت رقابتی اثر بگذارند .

-       رقابت در یك صنعت دارای رشد سریع .

-       مزیت قیمتهای ثابت ، به طور ویژه‌ای مهم باشد .

-       بالا بودن سود حاشیه‌ای تأمین‌كنندگان .

-       نیاز سازمان به تأمین منابع به سرعت .

2 ـ 3 ـ ادغام افقی :

این استراتژی شامل دست‌یابی به رهبری یا افزایش كنترل بر مؤسسات رقیب می‌باشد . در این وضعیت بازار جدیدی برای شركت ایجاد می‌شود و گاهی رقبا حذف می‌شوند . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       تصاحب ویژگیهای انحصاری در یك منطقه خاص بدون درگیری با دولت و قانون .

-       رقابت در یك صنعت رو به رشد .

-       ایجاد مشكل برای رقبا ، در صورت نیاز آنان به منابع در اختیار سازمان .

2 ـ 4 ـ ادغام متوالی :

این استراتژی شامل سرمایه‌گذاری در یك یا چند سازمان می‌باشد تا هر كدام كه مطلوبتر تشخیص داده شود ، انتخاب شده و سازمان سرمایه‌گذاریهای خود را در آن توسعه دهد و یا در آنها ادغام شود . مدیرانی كه از ریسك گریزانند معمولاً از این استراتژی استفاده می‌نمایند .

2 ـ 5 ـ تمركز :

مطابق این استراتژی ، سازمان منابع خود را به سوی یك محصول / بازار / تكنولوژی خاص ، با رشدی سودآور هدایت می‌نماید . این استراتژی معمولاً دارای ریسك كم می‌باشد و منابع زیادی را نیاز ندارد . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       وجود شایستگی و مزیتی خاص در سازمان .

-       سازمان به طوركلی در صنعت دارای قوت نمی‌باشد ، اما می‌تواند بر روی مزیتهای خاص خود در زمینه یك محصول تمركز نماید .

2 ـ 6 ـ توسعه بازار :

این استراتژی بعد از استراتژی تمركز دومین استراتژی دارای حداقل ریسك و هزینه می‌باشد . این استراتژی ، معرفی محصول یا خدمات فعلی به مناطق جغرافیایی جدید می‌باشد . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       كانالهای جدید توزیع كه در دسترس هستند ، قابل اعتماد ، كم هزینه و دارای كیفیت خوب می‌باشند .

-       سازمان به خاطر آنچه كه انجام می‌دهد ، خیلی موفق می‌باشد .

-       بازارهای جدید اشباع نشده‌ای وجود دارد .

-       سازمان ظرفیت تولید اضافی دارد .

-       صنعت اصلی و پایه‌ای سازمان به سرعت در حال جهانی شدن می‌باشد .

2 ـ 7 ـ توسعه محصول :

این استراتژی شامل اصلاح قابل توجه محصولات فعلی و یا ایجاد محصولات جدید ، اما مرتبط می‌باشد كه از طریق كانالهای توزیع تثبیت شده برای مشتریان فعلی ارائه می‌شوند . این استراتژی اغلب جهت طولانی كردن دوره عمر محصولات فعلی یا بدست آوردن مزیت شهرت مطلوب می‌باشد . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       توسعه تكنولوژیكی صنعت سریع می‌باشد .

-       رقبا محصولاتی با كیفیت بهتر ارائه می‌كنند .

-       رقابت در یك صنعت دارای رشد زیاد .

-       سازمان در زمینه R&D به طور ویژه‌ای توانا می‌باشد و یا توانایی سرمایه‌گذاری در زمینه R&D دارد .

2 ـ 8 ـ نفوذ در بازار :

این استراتژی باعث افزایش سهم بازار برای محصولات یا خدمات شركت ، از طریق افزایش فعالیتهای بازاریابی می‌شود . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       بازار محصول یا خدمات خاص شركت اشباع نشده باشد .

-       نرخ مصرف مشتریان می‌تواند به طور قابل توجهی افزایش یابد .

-       سهم بازار رقبای اصلی كاهش یافته است ، در حالی كه فروش كل صنعت در حال افزایش می‌باشد .

-       ارتباط بین میزان فروش و هزینه‌های بازاریابی زیاد باشد .

-       افزایش اندازه اقتصادی ، مزیتهای رقابتی بزرگ را در پی داشته باشد .

2 ـ 9 ـ تنوع هم‌مركز :

این استراتژی شامل افزودن محصولات جدید ، اما مرتبط می‌باشد . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       رقابت در صنعتی بدون رشد یا دارای رشد كم .

-       اضافه كردن محصولات جدید اما مرتبط باعث افزایش قابل توجه فروش محصولات فعلی شود .

-       محصولات جدید اما مرتبط را بتوان با قیمت رقابتی خیلی مناسبی ارائه نمود .

-       محصولات جدید اما مرتبط دارای سطوح فروش فصلی باشند ، به طوری كه نقطه تعادل سازمان ، بالا و پایین شود .

-       محصولات فعلی در مرحله نزول دوره عمر خود می‌باشند .

-       سازمان دارای مدیریت قوی باشد .

2 ـ 10 ـ تنوع در هم‌ریخته :

این استراتژی شامل افزودن محصولات جدید ، اما نامرتبط می‌باشد . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       صنعت پایه و اصلی سازمان ، نزول سالانه فروش و سود را تحمل می‌نماید .

-       سازمان فرصت خرید شركتی نامرتبط اما دارای فرصت سرمایه‌گذاری جدا را دارد .

-       بین سازمان موجود و سازمانی كه امكان دست‌یابی به آن است ، سینرژی مالی وجود دارد .

-       بازارهای موجود برای محصولات فعلی سازمان اشباع شده است .

-     سازمان بخواهد بین نقدینگی كم و فرصت زیاد شركتها یا بین وام آزاد و شركتهای خیلی قدرتمند و یا بین شركتهای فعلی با فروش دوره‌ای و شركتهای با فروش غیر دوره‌ای تعادل و موازنه ایجاد نماید .

2 ـ 11 ـ تنوع افقی :

این استراتژی شامل افزودن محصولات جدید ، اما نامرتبط برای مشتریان فعلی می‌باشد . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       درآمد حاصله از محصولات یا خدمات فعلی ، از طریق اضافه كردن محصولات نامرتبط افزایش یابد .

-       وجود رقابت شدید در صنعت و یا فعالیت در صنعت بدون رشد .

-       از كانالهای توزیع فعلی سازمان بتوان جهت ارائه محصولات جدید به مشتریان فعلی استفاده كرد .

-       محصولات جدید در مقایسه با محصولات فعلی سازمان دارای الگوهای فروش غیر دوره‌ای باشند .

2 ـ 12 ـ سرمایه‌گذاری مشترك :

این استراتژی شامل سرمایه‌گذاری مشترك با سازمانهای دیگر برای دست‌یابی به فرصتهای موجود می‌باشد . به طور كلی در شرایط زیر می‌توان این استراتژی را انتخاب نمود :

-       شایستگی‌های دو سازمان به طور ویژه‌ای یكدیگر را تكمیل می‌نماید .

-       پروژه‌ای خیلی سودآور است ، اما دارای منابع و ریسك زیادی می‌باشد .

-       لازم است تكنولوژی جدیدی به سرعت معرفی شود .