تاریخچه

از سال 1961 كه لارنس مایلز در كتاب«روش های فنی تحلیل و مهندسی ارزش»، تحلیل ارزش را همچون دیدگاهی خلاق و سازمان یافته در جهت شناسایی و حذف هزینه های غیر ضروری ، تعریف كرد تا سال 1995 كه ساكسنا و كریشنان كتاب«مهندسی ارز ش در مدیریت پروژه»را منتشر نمودند ، مهندسی ارزش به صورت یك روش فنی پذیرفته شده در فعالیتهای طراحی و اجرایی در بیشتر كشورها تثبیت گردید و رسمیت یافت ، به طوری كه بسیاری از دست اندر‌كاران عرصه‌های اجرایی به ویژه طراحان ، پیمانكاران و كارفرمایان با مفاهیم و روش های فنی مهندسی ارزش آشنا شدند. تحلیل ارزش به صورت یك روش فنی ویژه، در سال های پس از جنگ جهانی دوم در دستور كار قرار گرفت. كار طراحی و تدوین این روش به دستور هری ارلیكر معاون فنی بخش خریدهای شركت جنرال الكتریك آغاز شد. وی معتقد بود كه برخی از مواد و مصالح و طرحهای جایگزین كه به طور ضروری و به علت كمبودهای زمان جنگ به كار گرفته می‌شدند دارای عملكرد بهتر با هزینه كمتر هستند. به دستور او در داخل شركت و به منظور ارتقای كارایی تولید از طریق تامین مواد، مصالح و روشهای جایگزین برای مواد و مصالح پرهزینه، كوشش همه‌جانبه‌ای به عمل آمد. در سال 1947 این وظیفه برعهده لارنس مایلز مهندس ارشد شركت جنرال‌الكتریك نهاده شد. مایلز  با روش‌ها و فنون موجود به پژوهش پرداخت و از برخی روشهای مرسوم به صورت تلفیقی با روش مرحله به مرحله خویش برای تحلیل ارزش بهره گرفت. مایلز كه مبتكر و بنیانگذار مهندسی ارزش به‌شمار می‌رود، یك روش رسمی را به اجرا درآورد كه در جریان آن چندین گروه از كاركنان شركت، عملكرد محصولات تولیدی شركت جنرال الكتریك را بررسی می‌كردند. آنان به اتكای روشهای خلاق گروهی و بدون افت كارایی محصول، تغییراتی در محصولات شركت بوجو د آوردند و هزینه‌های تولید را كاهش دادند. روش تحلیل ارزش به عنوان یك استاندارد در شركت جنرال الكتریك پذیفته شد و به تدریج شركت‌های دیگر و برخی سازمان های دولتی نیز این روش جدید را به عنوان ابزاری برای كاستن از هزینه‌های خود به كار بستند . این روش جدید ، همان مهندسی ارزش بود.